Si se callasen las mentiras, mi voz no seria solo un rumor.
Si se callasen las mentiras, escucharías tu corazón.
Si se callasen las mentiras, quizás entenderías.
Si se callasen las mentiras, tal vez me amarías.
Y mientras yo, paso rozando tus esquinas. Miras, pero no ves.
Me alejo y te contemplo.
Tu hablas.
Escuchas.
Entiendes.
Miras.
¿Ya me amas?.
Llegó tarde, tu amor.

Vaya, que sincero parece y cuantas mentiras nos apartan.
ResponderEliminarrayco
ResponderEliminarviste..las palabras nos separan y los silencios nos alejan.
Petonicos tendres, sempre.
El amor nunca llega tarde, nosotros a vecesllegamos tarde a el.
ResponderEliminarSTRIPER
ResponderEliminarNo siempre es como tu dices, a veces uno se cansa de esperar que lo amen....y cuando eso pasa,es el amor que no llega a tiempo...
Petonets, sempre, dolços i tendres.
Hooola AMiga....Por fin puedo pasar a saludarte....Besitos Linda......
ResponderEliminarEsta re linda la entrada!!!
Marta, cuanta razòn tienes, a veces se cansa de esperar y es por eso que el amor llega tarde.
ResponderEliminaro nunca llega por las mentiras.
Besos y muchos màs
MI PRINCESA DE PORCELANA
ResponderEliminar¿Todo bien, mi niña?
Deseo que si
Petonicos tendres.
AMA
ResponderEliminarSi una espera a veces puede matar el amor, pero lo que mas duele siempre son las mentiras.
Petonicos dolços i tendres sempre.
Quando es un amor verdadero uno dificilemente se puede cansar de esperar,pero de esos amores hay poquisimos...
ResponderEliminarmolt petonets
KIKO
ResponderEliminarAy, Lord, cuando tienes que esperar mucho y, ademas comporta engaños, creo que el tiempo puede hacer estragos en esa relacion.
Petonicos tendres, sempre.
Que tinguis un bon dia, maco.
Hola guapa!!!! Quina sorpresa. M'ha agradat que passessis per casa. I com bé dius comences per un blog i no saps on acabes. A vegades descobreixes llocs fantàstics.
ResponderEliminarUn petonàs.
Hola Marta, soc Maribel, la de adictos al verso, m'agradaria convidat a un encontre poetic que farem a Lleida et deixo la meva adresa aqui
ResponderEliminarnoseyo@gmail.com
Petons i gracies per arribar
MARTA CEBRIÁN
ResponderEliminarNena quina al-legria vaig tindre de trobar el teu bolg, bueno i el d'en Jordi...
Com estas flor?
Podem quedar un dia per anar a pendre unes herbes, jejejeje..
petonicos.
MARIBEL
ResponderEliminarNena molt agraïda, pero jo de poesia, nomes en llegueixo, soc negada total per fer cap mena de rima.
De totes maneres estarem en contacte. Gracies.
Petonicos dolços i tendres, sempre.
Les mentides ho compliquen tot. Martona el teu blog és preciós!
ResponderEliminarMARIA JESÚS
ResponderEliminarLas mentiras acaban con la confianza, y cuando no puedes confiar en alguien, se acaba el amor, seguro.
Gracias por estar y me encanta que te guste, eso me anima a continuar expresando lo que siento en cada momento.
petonicos dolços, sempre.
Las mentiras... qué grandes aliadas del desamor. Besos, Marta.
ResponderEliminarhttp://senderosintrincados.blogspot.com
ISABEL
ResponderEliminarTolamente de acuerdo, cuando te mienten, se instala la desconfianza y, de alli al desamor un paso.
petonicos dolços sempre.