Páginas

jueves, 17 de abril de 2008

DOLOR


Canto, por que me levanto siempre con las mismas penas,
con las heridas abiertas que siguen sin cicatrizar.
Canto por las veredas, por desiertos, por la selva;
surcando los anchos mares hacia ningún lugar.
Canto porque me canso de dar explicaciones,
no tengo soluciones, para que tanto preguntar.
Salto de cama en cama, de boca a boca, de falda a falda.
Me vuelvo por donde vine, nunca miro hacia atrás.
No hay mejor ni peor, pues con la gente que tropiezo,
sufren el mismo dolor.
Están igual, el mismo dolor. No hay mejor ni peor,
si estas quieto, en movimiento,
sufres del mismo dolor.
..........................................................................................
Enrique Bunbury.
Os dejo el enlace para que podáis escuchar la canción enterita, es .....no se como describirla, mejor la escucháis y opináis vosotros mismos.
Gracias a Edu y al blog Rojo no es un color.

22 comentarios:

  1. ¿Con cada salto disfrutas? Si es así, heridas quiero yo.. jajaja

    ResponderEliminar
  2. Hola!!

    Me alegro de que te haya gustado el primer capitulo de mi nueva historia...así que eres igualita a Iris....pues te contaré un secreto, yo también, a decir verdad, muchas de las cosas que he puesto, también las adoro, en especial lo de las fresas y el patinaje..sobre lo comprar soy igual, tampoco me gusta.
    Veremos si Iris sigue siendo igual a tí, ya verás que tiene varios matices, y una historia detrás...

    Sobre la canción....me gusta eso de cantar para que cicatrizen las heridas, opino que uno las supera cuando puede empezar a hablar de ellas y llegar a cantarlas.

    Un abrazo y seguimos blogeando!!

    ResponderEliminar
  3. RAYCO
    Que no escuchaste la canción?.
    Disfrutala....
    petonicos, sempre.

    ResponderEliminar
  4. DUENDE
    Viste, ya te cambie el nombre....
    Sabes, en realidad, en lo que me siento identificada con Iris es en lo que no le gusta: no me gustan las miradas de prepotencia de segun quien...ser demasiado racional, a veces...la inseguridad...casi siempre.
    Ah y quiero escribir tranquila....faltaria mas.
    Las faltas de ortografia me las perdono.....generalmente no acentuo casi nunca.
    Un secreto(patinar es mi asignatura pendiente, desde niña que no lo hago y, ahora me da un poco de reparo)

    Veremos que pasa y donde llega el tren de Iris....
    petonicos, sempre, dolços i tendres per tu.

    ResponderEliminar
  5. Es que Bunbury y yo... no me va mucho.

    ResponderEliminar
  6. Mi dulce amiga, que hermoso, las palabras me re llegaron te he extraniado mucho. Me senti re identificada.

    ResponderEliminar
  7. Las canciones i la poesia son buenas medicinas pero no hay que equivocarse con la receta.

    ResponderEliminar
  8. Es una hermosa canciòn, no la conocìa, llena de verdad!

    Gracias por compartirla!

    Besos y muchos màs.

    ResponderEliminar
  9. Gracias marta por haber estado ahí anoche, media soñolienta, pero resististe al final ... los muchachos quedaron encantados con los muffins que llevaste anoche, pero c t olvidó traerte el premio Pasión contigo, pasa a recogerlo por mi blog. Un beso grande!!!

    ResponderEliminar
  10. hola maka

    la verdad que a mi bunbury tampoco me gusta,y eso que hace 6 meses fui a sevilla al concierto de heroes del silencio,sin que me gustase,jeje,suena raro,no?,jaja,pero la verdad que me lo pase genial

    Que tinguis un molt bon divendres

    molts petonets

    ResponderEliminar
  11. No puedo escuchar jooooooo ....
    Por la tarde por la tarde!
    En cuanto al contenido ... triste, muy triste.
    Alegrate asomandote a mi casa jajajajajajajajaja.

    Besos linda!!!!

    ResponderEliminar
  12. Muy bonito todo! gracias por la lírico tan sentida que nos has escrito ;-)

    ResponderEliminar
  13. RAYCO
    Bueno tampoco es una obligacion oirlo, si no quieres, era solo para que entendieras toda la cancion.

    petonicos.

    ResponderEliminar
  14. GABY
    Estas bien? deseo que si cielo...tu mami esta ya mas recuperada?.
    Cuidate, vale, yo tambien te extrañe..

    petonicos, sempre.

    ResponderEliminar
  15. STRIPER
    Prescripcion facultatiba....todo bajo control.

    petonicos, sempre per tu.

    ResponderEliminar
  16. AMA
    Yo tampoco la conocia, fue el regalo de un amigo blogger, y como la encontre tan llena de sentimientos, pues quise compartirla con vosotros.

    petonicos, sempre, dolços i tendres.

    ResponderEliminar
  17. VALENTÍN, VALENTÍN
    Que me estas acostumbrando mal....tanta fiesta, tanto glamour...tanto premio...chico eres un cielo,

    Paso rapido a recogerlo, premio Pasión que lindo..., gracias.

    caricias lindas, para ti.
    petonicos dolços com els muffins de xocolata.

    ResponderEliminar
  18. KIKO
    Hola guapeton, quans de dies, molta feina?.
    Donç a Bunbury tampoc em faa molta peça....pero no em diras que aquesta canço no es xula...
    Que tinguis tu tambe un bon divendres i disabte...i tots els dias, bonisims.

    petonets, rei.

    ResponderEliminar
  19. ANA
    La canción tiene tela, pero es la caña, a mi me ha gustado mucho, mucho...
    Ahora mismito me somo, a ver si me alegras el resto del dia...
    petobeixos, guapisima.

    ResponderEliminar
  20. FUJUR
    Gracias, por venir, bienvenido, siempre.

    petonicos, dolços i tendres per tu.

    ResponderEliminar
  21. ANA
    Pues mira Pol me acaba de enseñar a subirla al blog, si lo se ayer, mecachis....me encanto, es BRUTAL de verdad

    petobeixos, lindisima.

    ResponderEliminar

Dale ligero a las teclas,no pienses demasiado en lo que me vas a decir, me gusta lo natural....