reservado
para
otro día
a esta misma
hora.
La entrada de hoy tenia que ser otra, pero como ultimamente mi vida es como una montaña rusa, lo mismo estoy arriba del todo, que bajo en picado, pues dejo la entrada para otro momento, me estoy cansando de tanta feria, no me divierte, es mas lo estoy pasando fatal.Por mi pueden cerrar el parque de atracciones.

Malgrat que en moments de la vida podem estar fets pols hem d'intentar no llençar la tovallola. Vinga Martona que una tia tan sensible i "cachonda" com tu és l'ànima de la festa. Aixeca la barbeta, agafa aire i posa-hi d'allò que no sona per tirar endavant.
ResponderEliminarUn petonàs!!!
IVI
ResponderEliminarDonç avui la tovallola esta ja al cubell de la brossa.De ben segur que avui no sona res.....
Gracias pels anims, dema sera un altre dia..pijor no pot ser, aixo tambe es veritat..
petons, per tu.
Si necesitas algo sabes dónde acudir.
ResponderEliminarMejórate y escribe de nuevo.
jo sóc un expert en parcs d'atraccions... i el millor d'ells són els bancs on pots seure i observar... a vegades és necessari fer una "pause"... cuidi's... petó
ResponderEliminarJoe nena no me gusta saber que estás así...:(
ResponderEliminarsé que todos te dirán lo mismo...pero mucho ánimo y que aunque sea sólo mediante comentarios, cuenta conmigo :D si necesitas algo estaré por mi blog ^^
sinceramente espero que pronto se te pase todo y vuelvas con las ánimos supercargados :D
Un abrazo gordo y un puñado grande de besos, linda. Y piensa que tú vales mucho y te mereces lo mejor.
Hola MARTA, es la una de la noche y llevo un buuuuuuen rato leyendo tu blog, y me ha encantado tu sencillez para contar algo,
ResponderEliminaryo le doy taaaaantas vueltas para contar algo.....
Besos.
Tranquila niña ... al final ... la feria acaba, la atracción se para. Disfruta del "viaje" sabiendo que solo dura un ratín. Peor sería no sentir nada ... ¿no crees? ... sé que no es consuelo ... pero la calma llega.
ResponderEliminarBesos besos besos.
Te digo lo de siempre, ganas de conversacion pendiente.
Me ENCANTA el dibujo, precioso.
nena que pasa! per que no anem a remenar un mica el teu bagul dels records, com tú em dius en el meu blog, va que això va bé de tant en tant i poder a mi també em convé. Cada dia em costa mes i mes però ara mateix el sol comença a treure el nas i el primer que fa es mirarme directament a la cara....pensar que aviat em pendran fins i tot això......però us tinc a vosaltres....va que tampoc estem tant lluny dona! petonicos sempre per tú reina i la cara ben alta.
ResponderEliminarRAYCO
ResponderEliminarGracias, menos mal que se donde encontrarte.No pienso dejar ahora de escribir, por el momento es lo que mas me llena...puede que no tenga ganas pero no pienso faltar a mi cita.
petonets, per tu.
BABÈLIA
ResponderEliminarSi paro a observar, ara mateix em dona algo...no necessito una "pause",necesito potser una atraccio menys violenta que la montaña rusa...un gronxador estaria be.
petonicos, i cuid'is, voste tambe(el viatge amb globus, per quan?).
UNALA
ResponderEliminarQue no pienso irme....que solo necesito un poco de calma, y tranquilidad en mi vida diaria, no mas sorpresas por favor.
Eres estupenda, nena, sabes que puedes contar conmigo, pa lo que tu quieras(suavito, please).
Espero siempre tus comentarios con ganas, pero tu llevas muchos dias sin escribir, pasa algo?.
ya me diras cielo.
petonicos, sempre.
RULE
ResponderEliminarBienvenido, es tu casa siempre que desees.
Pues si escribo llano, por que asi soy yo, no sabria hacerlo de otra manera, la simpleza no es un don!!!!!
petonicos, per tu.
ANA
ResponderEliminarPero es que llevo demasiado tiempo subida ....y me empiezan a dar arcadas.., se ve que compre demasiados boletos y esto no termina jamas.
Como me encntaria la charleta contigo..pero me falta tiempo, a ver si araño unos minutos donde sea..
petonicos,linda.
petobeixos.
MENTA FRESQUETA
ResponderEliminarNo he entes aixo de que aviat et treurant el sol de la cara???, crec que si que necesitem poder remanar el baul, potser no tant dels records, com el que em anat posant al damunt, i ara costa de tancar, no creus..i es cert no estem tant lluny.
vas o ving?.
petonets per tu, reina.
Marta, no et conec prou, i no sé el que t'está pasan. Si jo desde el meu lloc que ocupo dins del teu espai et puc ajudar, enviem un msn al correu i podem quedar per comunicanse a traves del msn, m'agradaria molt parlar amb tú.
ResponderEliminarEstas enamorada?
Estas desencantada?
o nomes es un mareig de les pujades i baixades brusques de la montanya rusa que es la vida.
Es a dir molt feliç divendres nit, amb resopo potser... i despres ha quedat un buit o la adrenalina es menor y entra l'apatia. Espero que sigui nomes un petit sutrac al rail de la montanya rusa.
Molt de petons per tú
Ya somos dos en la montaña rusa.
ResponderEliminarHe venido a pasear por aquí por primera vez, y a pedirte que aguantes un round más. Sólo uno...
ResponderEliminarLIFENEW
ResponderEliminarJoan, la paraula es DESENCANTADA de la vida, cansada de lluitar sola, farta de que tot sigui una mer..
El divendres, si que va ser un bon dia, mes ben dit una bona nit...pero es que d'aquets poquets
Moltes gracias per l'oferiment de poder parlar,el que pasa es que vaig molt atrafegada ultimament. Potser coincidim p'el mns alguna estona.
petonicos, sempre per tu.
STRIPER
ResponderEliminarI no voldrias que pares ja de una vegada? o es nomes soc jo que tinc aquesta sensacio, de voler que tot es pari ...o pasi de una punyetera vegada...
petonets per tu.
Ja saps on trobar-me.
MARCELO
ResponderEliminarTranquilo....que soy corredora de fondo..no me tumban tan facil, jajajajja.
Gracias por pasarte, encantada de tenert aqui.
petonicos, sempre.
No pasa nada nena, ayer mismo publiqué :)
ResponderEliminarsimplemente que yo me paso días sin publicar hasta que esté convencida de lo que tengo preparado, y luego publicar estando contenta ^^ ya me dirás si te gusta.
Tú sí que eres estupenda nena, me pareces un encanto de persona y eso que sólo te conozco mediante comentarios, que si llego a conocerte más...uf sé que me sorprenderías un montón :D (para bien claro xD)
p.d.: como me enrrollo no? xD ains...
pues nada muchos besos wapetona :D
se te quiere.
UNALA
ResponderEliminarEstuve ya en tu casa, te lei con calma y te comente....como siempre me sorprendiste un monton.
Seguro que si nos conocieramos, no te llevarias ninguna sorpresa, soy asi tal cual, no hay mas de lo que ves...soy simple.
un monton de besos gordotes.
petonicos, dolços per tu.
Hola Martona, espero que avui et sigui un dia més tranquil i que el que t'amoïna es vagi relantitzant fins que agafi la velocitat a la qual vols viatjar.
ResponderEliminarPensa que el viatge que fem per la vida no ens ha d'engoixar, ens ha d'ajudar a créixer. Si el que ens passa va massa ràpid per assumir-ho no podem parar de cop i dir ja n'hi ha prou, hem de rebaixar la velocitat per tenir temps de reflexionar abans de fer el proper pas. Camina a poc a poc i demana que el teu voltant t'acompanyi, no que t'empenyi
un petó
IVI
ResponderEliminarUy nena, avui de tranquil no en te res de res.
Fa ja massa temps que tot va a poc a poc el que em cal es agafar embrançida i sortir corrents....
Ojala hi hagues algu que m'enpenyes ben fort, pot ser la petacada no seria tan brutal.
petonicos, sempre, per tu.
Encara no estas animada a tenir un blog!!!, vinga dona que segur que tens moltes coses per explicar, d'entrada ja tens una lectora...
mes petonicos.
Vigila amb el que desitges que a vegades es compleix i després voldriem fer un pas enrere per tornar on érem.
ResponderEliminarAixò de la meditació no és el meu fort, i si ets qui em penso que ets tampoc ho hauria dit mai de tú.
Tots els que feu comentaris sou molt profunds i a mi em costa poder pensar en coses que no siguin estrictament terranals i lògiques
Vengo del blog de J: Jurado y me encuentro con tu entrada tan llena de desanimo que he deseado poder animarte, sin conocerte aun,pues aunque se que en la poesia no todo es autobiografico tambien se que en todo aflora nuestro sentimiento.
ResponderEliminarSi es asi en realidad como te sientes, pon el freno a la noria cuendo esta arriba y contempla el suelo desde alli, veras que tambien tiene cosas bellas.
UN saludo
Este comentario ha sido eliminado por el autor.
ResponderEliminarHi ha dies blancs..
ResponderEliminarhi ha dies negres...
però el pitjor són els moments grisos, aquells que estàs bé però hi ha alguna coseta que no et deix estar del tot bé.. oi??
Somriu!
petunetsss martaa
Martona a tú que t'agraden les coses boniques et recomano el vídeo "La petite mort" de www.latechocolate.com. És un anunci preciós! ja em diràs
ResponderEliminarspera que voy a por la biodramina.jajajaj
ResponderEliminarUn beso guapa!!!
martona de eso nada que se pasa muy mal y tu me has animado y no me dejabas caer así que aplicate las lecciones de animo y para adelante aunque haga pupa... un petonet rena MUAK
ResponderEliminarTe lo digo aquí por las dudas: puedes contar con un round más!
ResponderEliminarIVI
ResponderEliminarUn pas enrera dius, ni per agafar embrençida...
La segona part del teu comentari m'ha deixat, una mica estorada...em coneixes, dius?, donç per que no et dones a veure tu??ara no em deixis amb el dubte.
Jo de meditacio res de res...i comentaris profuns, jajajajaja, nomes es te que se un mateix i dir el que de veritat sents, res mes.
petonicos, sempre,per tu.
Si vols en el meu perfil hi ha el meu mns, tu mateixa...
CANI
ResponderEliminarGracias por pasarte, encantada de que estes aqui, ya sabes siempre que lo desees esta es tu casa.
Pues si andamos un poco desanimadas...pero lo mas seguro es que pasara, no tengo yo muy claro eso de poner el freno cuando este arriba, no seria mejor esperar que la noria llegue abajo y entonces apearme....
petonicos, per tu.
MARTHA
ResponderEliminarEls dies son radiants, soc jo que estic desencantada del tot.
Espero que vinguin dies millors.
un somriure per tu, reina i molts de petonets.
IVI
ResponderEliminarNo he pogut entrar de cap de les maneras a la pagina web que m'has donat..potser mes tard.
Gracias de totes maneras, segur que val la pena.
petonicos, sempre.
MARIETTA
ResponderEliminarMejor me traes un vale de esos que parecen una arielita, te parece!!!!
petons, per tu.
La Mattie.
MERY
ResponderEliminarMe aplicare el cuento...pero tu ya sabes que nosotros mismos somos nuestros peores enemigos.
Gracias , guapetona por los animos.
petonets, sempre per tu.
MARCELO
ResponderEliminarMuchas gracias,cielo, es que me ha encantado, y mas en un dia como hoy...parecia como si fuera para mi.
un saludo grande.
petonicos, sempre.
Marta ja t'he enviat mail
ResponderEliminarIVI
ResponderEliminarTens un mail!!!!!!!!!!!!!
petons.
torna a mirar el mail
ResponderEliminarUn fuerte fuerte abrazo :)
ResponderEliminarKRAD_DARK
ResponderEliminarAbrazo recibido y encajado, gracias.
muxus bat.
petonicos, sempre.
Calma, Marta... a veces queremos bajarnos de una noria que tiene que seguir girando para ayudarnos a aprender. Sólo has de tener paciencia y no desanimarte. Todo pasa. Petons.
ResponderEliminarISABEL
ResponderEliminarLo mio es como estar montada en una atraccion que ya de antemano sabias que no era para ti..no en todas las atracciones te lo pasas bien, pero somos tan ilusos que creemos estar por encima de la verdad, luego de nada sirve quejarse, la feria continua contigo, y es muy dificil, salir sin daños.
petonicos, sempre.
Martha ... y yo? que digo? que opino si no entendí nada. Bueno, te dejo mis saludos con afecto caluroso!!!!
ResponderEliminarFeliz día Marta querida!!!!
QUERIDO VALEN
ResponderEliminarNi yo misma me entiendo...tu tranquilo, que yo recibo con cariño tus mimos.
petonicos, sempre.
petitona meva, com tú volguis, només has de proposar-ho!!! i remenarem tot el que ens vingui de gust.....i buidar el maleït bagul per tal que no pesi gens, bé fins i tot podré ja no caldrà bagul....tu tens la paraula!
ResponderEliminarLove the pictures you have posted. you HAVE DONE AMAZING WORK them?They are fabulous!these are gorgeous illustrations!Very nice,Lovely pictures.
ResponderEliminarMENTA FRESQUETA
ResponderEliminarDe petitona poc.....que una ja esta granadeta!!.
Donç si que em faria il-lusio remanar el baul amb tu, crec que seria molt interesant...
Que baixes molt sovint per L'Empordà???.
Tens el meu mail al perfil, ja saps.
petonets sempre, per tu.
El que estés viviendo en picos y planos significa que estás viva, que sientes y te mueves.
ResponderEliminarQué alegría encontrar mortales!!
Buena salud a todos.
Volveré.
Nena, i tan que en sento identificada!! Jo soc un tio vivo de aquelles antics que no paren de pujar i baixar, o com et deia, una muntanya russa, però tipus dragon kan , no de les de fires de poble! jajaja
ResponderEliminarT'entenc molt be, perquè a mes quan estic en el moment del "bajón" ho veig tot negre i en faria un fart de plorar, menys mal q soc de riure i s'en passa ràpid;)
Mil petons!