Páginas

domingo, 9 de noviembre de 2008

Sueños en stand by



Qué tal te va, qué te fue, qué tal te ha ido.

Yo sigo con lo escribir

y haciendo trampas al desamor

Conocí el perfume de la soledad.

Son malos tiempos pa olvidar

venciendo al miedo

Conocí el perfume de la soledad.

Qué tal te va, qué tal te ha ido.

¿Dónde quedó lo de soñar?.

La madurez me ha sorprendido

recogiendo los pedazos

de mi tiempo perdido.

David de Maria."El perfume de la soledad"

13 comentarios:

  1. Haviat somiaras en color molts anim i no et trenquis.

    ResponderEliminar
  2. striper
    aixo espero, i no et preocupis, soc forta,queda molta corda per estirar....

    petons, sempre i gracias.

    ResponderEliminar
  3. Y sin embargo, queda tanto por vivir dentro de la madurez... besos, guapa.

    ResponderEliminar
  4. Isabel
    y tanto por descubrir..


    petonets, guapa i gracias.

    ResponderEliminar
  5. Este comentario ha sido eliminado por un administrador del blog.

    ResponderEliminar
  6. Conozco bien esta canción, es bonita =)

    estoy viendo a la Marta de siempre, eso me alegra un montón. Con cada entrada me siento mejor por tí al leerte.

    Besote corazón ^^

    ResponderEliminar
  7. Bon dia famili,
    que siguis forta no vol dir que siguis DURA, saps que ja n'he parlat altres cops, i les cordes s'esberlen, el desgast no perdona bonica... ves amb compte, d'acord?

    ResponderEliminar
  8. Unala
    si es una cancion conocida, pero a mi me gusta...estare ñoña....
    Y me apetece ha entradas, el dia que este mas tontina pues dejare de hacerlas, pero ahora lo necesito.
    Gracias por estar siempre, nena.
    Tu como andas?, dseo que bien, pero eso ya lo sabes, aunque no hay manera de poder hablar... a ver cuando este menos liada, si coincidimos....

    petonets, guapa.
    te quero.

    ResponderEliminar
  9. Mª Mercè
    bon dia guapa.
    Aqui la famili, anar tirant....el jefe esta una mica baix, pero es normal, ja fa molts de dias conectat las 24 horas del dia a la maquineta, pero de moment, aixo li esta salvant, i es el que hi ha!!!!
    Jo estic bè, ja ho se que un dia fare poffffff, pero ara no pot ser.
    Tu com estas??, a veure si podem parlar un dia????.

    molts de petonets, de part de tots nosaltres.

    ResponderEliminar
  10. El proceso de madurez incluye algo más que incierto y ver como un reloj de arena deja caer su tiempo tan lento que desespera; es como un sabor agridulce con residuo de amargura; o será como ese brownie que combina el dulce y amargo del chocolate?
    un fuerte abrazo Marta!

    ResponderEliminar
  11. VALENTÍN
    Los granos de arena del reloj no dejan de caer, sin pausa, pero aqui estoy para poner "orden" en lo que me corresponde.
    petonets sempre per tu, y miles de gracias por estar.

    ResponderEliminar
  12. Marcelo
    gracias por pasarte, recojo tu beso con mucho cariño.
    Tengo presente lo prometido con lo de Gardel, buscare informacion.

    petonets, sempre per tu.

    ResponderEliminar

Dale ligero a las teclas,no pienses demasiado en lo que me vas a decir, me gusta lo natural....