Aunque hallas tocado fondo por favor lucha tienes que salir hcia arriba,en algun momento debe de acabar lo negativo,mientras tanto no dejes el blog es una manera de desahogarte y liberar tensiones,muchas fuerzas de todo corazon.
No permitas que nada sea más fuerte que tú y ocurra lo mismo que en la foto. Pero bueno, mientras te puedes reconstruir poco a poco, todo irá bien. Tú puedes, has olvidado eso? ánimo, sabes que te quiero.
hola reina que ya as vist com he posat la musica al bñogde anita y paSEANDO POR LA PLAYA ARA YA SER COM VA COM DIUS TU SUPERFAcil gracias pwer enseñarme guapisima mua mua mua ja ja je je je !!!!!!!!!!!!!!!??????????????'
animo Marta. Poco a poco, pero no te derrumbes. Tarde o temprano verás ese rayo de luz... Paciencia, no te desanimes. Sigue contando lo q sientes, deja aqui tu rabia y tristeza, ya veras como dentro de poco tus poesias serán de alegría. Besos María josé
Menta Striper YBloom Lisebe Valentín Lola Deric Mardelibertad Unala hanna Marhya Inés(y tu) Bajoqueta anónimo Isabel Anna Felipe Ima Anna2 Mardelibertad2 Ana A. Mari Gracias por estar, por pasaros por aqui a pesar de mi silencio. Os leo a todos, aunque muchas veces pase de puntillas, estoy.
Veo que han pasado un par de semanas y nadie se ha movido de aquí, veo un corazón con algunas heridas de guerra pero que sigue latiendo, señal que esta vivo y que seguirá luchando. Animo y fuerza que siempre puedes dar un poquito mas aunque creas que lo has dado todo, adaptate, quejate todo lo que quieras, rebelate, pero no claudiques. Un abrazo
ens ben podriem ajuntar tu i jo...ves a saber!
ResponderEliminarUna gran abraçada recuperat. Vale..
ResponderEliminarMarta! Ànims, ànims. No et derrumbes! Marta, maca, mira endavant, endavant. Continua caminant. Camina, camina...
ResponderEliminarUna forta abraçada!!!!!
Molts petonets carinyo!!!!!!!!
ResponderEliminarEls moments tard o d'hora pasan, pero hem d'estar segurs que estemmmmm!!
Amor ánimssss i moltes abraçades!!!
Aqui te esperamos mientras te levantas de nuevo. Muchos abrazos, orden divino y mucha luz con todo mi cariño te envio!!!
ResponderEliminarAunque hallas tocado fondo por favor lucha tienes que salir hcia arriba,en algun momento debe de acabar lo negativo,mientras tanto no dejes el blog es una manera de desahogarte y liberar tensiones,muchas fuerzas de todo corazon.
ResponderEliminarpuedo dejarte un poco de pegamento?
ResponderEliminaraqui sstamos que sea pronto tu regreso arriba ese animo.Un abrazo para el subidon
ResponderEliminarNo permitas que nada sea más fuerte que tú y ocurra lo mismo que en la foto. Pero bueno, mientras te puedes reconstruir poco a poco, todo irá bien. Tú puedes, has olvidado eso?
ResponderEliminaránimo, sabes que te quiero.
matt,
ResponderEliminarhabrás hecho mal la mezcla o algo?.:P
besicos
Ánimos, Marta!! Espero que poco a poco todo vaya mejorando, deseo que sea así.
ResponderEliminarun beso muy grande.
Somos fuertes, Marta, de "pequeños" derribos construímos grandes fortalezas anímicas..
ResponderEliminarMe quedo cerquita.
Petonets, bonica.
Descansa una mica i després a tornar a aixecar-se ;)
ResponderEliminarEstoy contigo,
ResponderEliminarapesar de ser de poca ayuda.
quiero leerte.
Los silencios en el ciberespacio,
suelen ser dificiles de entender.
Te repondrás, ni lo dudes. Con esa fuerza tuya tan admirable. Aquí estamos, guapa. Besitos y ánimos.
ResponderEliminarhola reina que ya as vist com he posat la musica al bñogde anita y paSEANDO POR LA PLAYA ARA YA SER COM VA COM DIUS TU SUPERFAcil gracias pwer enseñarme guapisima mua mua mua ja ja je je je !!!!!!!!!!!!!!!??????????????'
ResponderEliminarAnimo, tu puedes
ResponderEliminarUn saludo
Un abrazo enorme... y besos a kilos.
ResponderEliminarhola chula quines recetas mes jugosas nomes de vurelas me se fan la boca agua llastima que estigui a ddiet ahummmm! boinisimas!!!!!!!!
ResponderEliminarAnimo, te esperamos sube hacia arriba
ResponderEliminarBesos,cuidate
Por si no lo has visto niña, te dejo unas palabras que hace unos días te dedicó Fran.
ResponderEliminarTe quiero linda
http://herradon.blogspot.com/2009/05/marta.html
animo Marta. Poco a poco, pero no te derrumbes. Tarde o temprano verás ese rayo de luz... Paciencia, no te desanimes. Sigue contando lo q sientes, deja aqui tu rabia y tristeza, ya veras como dentro de poco tus poesias serán de alegría.
ResponderEliminarBesos
María josé
Menta
ResponderEliminarStriper
YBloom
Lisebe
Valentín
Lola
Deric
Mardelibertad
Unala
hanna
Marhya
Inés(y tu)
Bajoqueta
anónimo
Isabel
Anna
Felipe
Ima
Anna2
Mardelibertad2
Ana A.
Mari
Gracias por estar, por pasaros por aqui a pesar de mi silencio.
Os leo a todos, aunque muchas veces pase de puntillas, estoy.
petonicos, per tots, sempre.
Marta
ResponderEliminarFuerza!!!!!!!! siempre se sale adelante.
Cariños Susi
Veo que han pasado un par de semanas y nadie se ha movido de aquí, veo un corazón con algunas heridas de guerra pero que sigue latiendo, señal que esta vivo y que seguirá luchando. Animo y fuerza que siempre puedes dar un poquito mas aunque creas que lo has dado todo, adaptate, quejate todo lo que quieras, rebelate, pero no claudiques. Un abrazo
ResponderEliminarHola Marta!!
ResponderEliminarExtraño tus letras, y a ti!
Espero te encuentres bièn, y decidas regresar pronto!
Besos siempre para tì, y mis muchos màs.