Páginas

martes, 16 de noviembre de 2010

Sin ataduras



No necesitas sujetarme
no me quiero ir
sabes?.
Habia tanto amor
 y emoción
en el último beso
que te he dado.
Como en el primero
que recibí de tí.
No me sujetes.
No me quiero ir.

A. Botero
Ilustración: Mar Cantón

12 comentarios:

  1. Sin ataduras , ese es el amor verdadero, el que en el primer beso notas en la boca del estómago un dolor que no te deja ir.

    ResponderEliminar
  2. Me recuerda a aquello de que "la puerta mejor cerrada es la que puede dejarse abierta". Si uno no se quiere ir es por el gusto que le supone permanecer, sin necesidad de ninguna atadura.
    Precioso.
    Besos.

    ResponderEliminar
  3. Jo tampoc volia marxar... però si no et volen agafar, doncs...

    És com tot en la vida, s'hi ha d'estar d'acord.

    Ptns

    ResponderEliminar
  4. Els lligams SÓN quan els compartim, si no és així, aleshores cal desfer-los...
    Un text bonic i cert...
    Una abraçada,

    ResponderEliminar
  5. Pakiba
    aixi tindria que ser!!!,
    petonets, smpre

    ResponderEliminar
  6. Thot
    hay puertas que es mejor cerrarlas a cal y canto, pero hay otras que una simple rendija te llena de luz el día.
    Gracias, niño, eres un cielo.
    petonets, sempre per tu

    ResponderEliminar
  7. Ari
    si ni tant sols et volen agafar, llavors es millor obrir els braços i deixar volar l'altre....

    aixo sempre es cosa de dos.

    petonets, reina

    ResponderEliminar
  8. Audry
    els lligams mes certs son aquells que no deixant marca ni ferida, que hi som per que volem ser-hi....sensa mes, sensa menys.

    petonicos, per tu

    ResponderEliminar
  9. Ana A.
    ayyyysssss(te acompaño en el suspiro),con cara de idiota total, ea

    petobeixos, linda
    TQ

    ResponderEliminar
  10. Qué gran razón tenía quien me dijo que el beso más difícil no era el primero, sino el último.
    Felicidades.
    Por cierto, la fotografía que parece la entrada a un cementerio, da paso en realidad a un palacio abandonado en las afueras de Madrid.
    Un beso.

    ResponderEliminar
  11. Gustavo
    el ultimo si es de despedida tiene que ser terrorifico....pero si el último que diste es el primero de vuelta...es genial.

    Vaya, un palacete abandonado, quizás eso fue lo que llamo la atencion, la sensación de soledad...me encanto.
    petonets sempre(que son besitos, siempre, jajaja)

    ResponderEliminar

Dale ligero a las teclas,no pienses demasiado en lo que me vas a decir, me gusta lo natural....