Páginas

martes, 7 de diciembre de 2010

Hoy deje de ser invisible

Mí problema no es ser lo que soy,
sino, lo que soy,
no serlo bastante.

Ayer fue un día de los negros, me deje llevar a lo más hondo animicamente, y lo hice pasar muy mal a las personas a las que quiero y que son lo más importante en mi vida.
Me hundi, bueno en realidad me hundieron, esas palabras(insultos), que ya no deberian hacer pupa, joder, pero tienen el poder de detrozarte el día.
Pero me prometi a misma que esto no volvera a suceder.Tengo que ser capaz de que lo que me diga me afecte lo minimo.
El se crece si ve que puede conmigo.
Y no voy a permitir que me siga arrastrando en sus paranoias.
Se fue de mi vida.
Y no volvera a entrar en ella.
SOLO, QUIERO VIVIR EN PAZ.

8 comentarios:

  1. de veritat que val molt la pena intentar-ho, ho aconseguiràs segur

    ResponderEliminar
  2. marta:
    endevant i amunt...sempre!!

    mil petons perque t'hi ajudin
    ;-))

    ResponderEliminar
  3. tengo ganas de leerte mas MArta qe nunca!
    un besazo

    ResponderEliminar
  4. Quan es sap el camí no sempre es fàcil recorre’l. Però ja es te molt de guanyat.
    Una abraçada

    ResponderEliminar
  5. Pues sí, tienes que hacerlo y sólo tú puedes, en esa faceta y en todas las de la vida. Ahí estamos muchos, no creas.

    Un beso y ánimo.

    ResponderEliminar
  6. T'entenc perfectament. Jo "estoy en ello". Ànims!

    ResponderEliminar
  7. Ningú té dret a rebentar-te la vida! Ànims!

    ResponderEliminar

Dale ligero a las teclas,no pienses demasiado en lo que me vas a decir, me gusta lo natural....